Céleste Gangolphe

Mille et une feuille

Rue des Capucins, 40 - 7000 Mons

Céleste Gangolphe is onlangs naar Brussel verhuisd na een carrière in Paris bij de krant L’Express. Ze is nu gespecialiseerd in tekeningen, schilderkunst en muurschilderingen.

Céleste Gangolphe gaat heen en weer tussen verschillende grafische stijlen, waardoor ze haar composities kan aanpassen in functie van de specifieke kenmerken van het project. Meestal creëert ze reuzen, soms androgyne reuzen, die ze zachte en inspirerende houdingen toekent.
Gandolphe is gepassioneerd door motieven en werkt met texturen en materialen. Ze integreert in haar werken bedrukt textiel, behangpapier of mozaïeken. Ze probeert via het medium van de tekening, schilderkunst of de collage, kwetsbare en gevoelige beelden te creëren die een plaats kunnen krijgen in de openbare ruimte.

Voor haar is het altijd belangrijk om zich aan te passen aan een plaats en aan de bewoners ervan. Ze doet dat door een wereld te creëren die aanspreekt en een verhaal vertelt.
Ze maakt duidelijk graag straatdecoraties en plaats denkbeeldige personages in bepaalde situaties. Vaak zijn ze half-vrouw half-man, met gekleurde motieven, die lijken op bedrukt textiel en behangpapier.

Hier vinden we midden in de stad een muurschildering met planten die de muur van de gevel in beslag neemt. Mons is een stad met weinig groen dus groen springt in het oog in deze straat die van het station naar de voetgangersstraat leidt. Céleste Gangolphe brengt hier hommage aan de mannen en kinderen bedekt met bladeren van de Doudou.
Een aantal van deze personages zijn namelijk ondergedoken in de klimop die zich beetje bij beetje vastgrijpt aan de barsten in de bakstenen. Buiten het prachtige werk van textuur en materie dat zich ontwikkelt in schakeringen van groen die glinsteren op de gevel is de kunstenaar er ook in geslaagd sleutels voor de interpretatie te integreren in deze camouflage die enkel een scherp en gewaarschuwd oog kan decoderen. Voor de kunstenaar brengt deze muurschildering de verhouding tussen mens en natuur ter sprake, een thema dat alomtegenwoordig is in het gevecht dat “Lumeçon” genoemd wordt.
Naast deze essentiële verhouding van de Ducasse tussen Wild en Beschaafd komt ook een ander belangrijk thema tussen de lijntjes aan bod in deze muurschildering, namelijk dat van de verwantschap die ervoor zorgt dat deze mythe van generatie op generatie doorgegeven wordt.

De Doudou van de kinderen die een week na die van de volwassenen plaatsvindt, is door de jaren heen een essentieel en bepalend sleutelmoment geworden in de erkenning van dit levende erfgoed. Het wordt op deze manier aangepast aan onze eigentijdse samenleving.
De mannen bedekt met bladeren, ook wildemannen genoemd, ondersteunen de staart van de draak en houden hem vast. Er zijn acht van die mannen. Zij verdrijven hem letterlijk uit het publiek bij elke slag van de staart. Ze dragen een groen jasje en een groene broek die bedekt zijn met zo'n 1500 tot 2000 klimopbladeren. Die bladeren worden de dagen voor de Ducasse met een zwarte draad met de hand op de broek en vest genaaid. De Mannen en Kinderen bedekt met Bladeren dragen een lange kegelvormige hoed die achter het hoofd valt en ook bedekt is met bladeren. Het hemd van de mannen bedekt met bladeren en de revers van hun jasje zijn rood. Hun das is geel. Groene knuppels met rode stekels maken hun uitrusting af en geven hen de attributen die de tijdens het gevecht verminderende kracht en macht van de natuur symboliseren. Wanneer het gebladerte geleidelijk loskomt, zien we op de borstzak en op de rug van hun jasjes een originele tekening van een knuppel op een blad.

Kunst bewoont de stad